حاکمی که به وزغ بن وزغ مشهور شد!

به گزارش مجله تار و سه تار، مروان فرزند حکم بن ابی العاص است که به دلیل استهزا حضرت رسول مورد لعن آن حضرت قرار گرفت و به حکم و دستور ایشان، از مدینه تبعید شد.

حاکمی که به وزغ بن وزغ مشهور شد!

به گزارش گروه فرهنگی مجله تار و سه تار، مروان بن حکم چهارمین فرمانروای امویان است که خلافتش مطابق پیش بینی امام علی (ع) مانند لیسیدن بینی سگ، کوتاه بود.

مروان فرزند حکم بن ابی العاص است که به دلیل استهزاء حضرت رسول (ص) مورد لعن آن حضرت قرار گرفت و به حکم و دستور ایشان، از مدینه تبعید شد و حق ورود به مدینه را نداشت. حتی شفاعت خواستن چند باره خلیفه سوم نزد رسول خدا کارساز نشد و پیامبر رحمت حاضر به قبول شفاعت عثمان نشد.

بعد از رحلت پیامبر و خلافت ابوبکر، عثمان خواستار شفاعت دوباره مروان شد، اما خلیفه اول با این استدلال که من، تبعیدی و رانده شده رسول خدا را به مدینه راه نمی دهم درخواست عثمان را رد کرد. در زمان خلافت عمر بن خطاب، عثمان بار دیگر از خلیفه دوم خواست تا شفاعت مروان را بپذیرد که عمر خواسته او را اجابت نکرد تا اینکه عثمان خود، به خلافت رسید و وسیله بازگشت مروان و پدرش را به مدینه فراهم کرد و داماد وی شد.

تبعیدی حضرت رسول (ص) در روزگار عثمان به کارگزار حکومتی تبدیل شد و نقش مهمی در انحراف دولت اسلامی داشت؛ به گونه ای که برخی مورخان اقدامات او را دلیل اصلی شورش مردم بر ضد عثمان دانسته اند. امیر مومنان نیز بار ها بر نقش تخریبی مروان به عثمان هشدار داده بود.

او پس از خلافت امیر مومنان با امام بیعت کرد، اما بیعت شکست و به مدینه رفت. او در جنگ جمل شرکت کرد و فرماندهی سواران میمنه را به عهده داشت. در انتها جنگ نیز با آن که همراه طلحه بود، اما او که مقصر اصلی قتل عثمان را طلحه می دانست، او را به قتل رساند و به گمان خودش، انتقام عثمان را از طلحه گرفت.

بعد از جنگ جمل و شکست لشکر شورشیان به گفته برخی مورخان به همراه عبدالله بن عباس نزد حضرت امیر (ع) آمد و شفاعت خواست. امام به او امان داد و فرمود: مرا نیازی به بیعت او نیست. در یک پیشگویی دیگر، امیرالمؤمنین علیه السّلام در مورد مروان و اولاد او فرمود: آگاه باشید که او (مروان) را حکومتی است بسیار کوتاه؛ همانند لیسیدن سگ بینی خود را و اوست پدر چهار فرمانروا و زود باشد که مردم از مروان و فرزندان او روز سرخی را ببینند.

مروان مطابق پیش بینی امام انتها به حکومت کوتاه دنیای خود رسید و دست از دشمنی خود با امام و فرزندان ایشان برنداشت. خلیفه اموی در میان مردم زمان به وزغ بن وزغ، چلپاسه پسر چلپاسة و طرید بن طرید، یعنی رانده شده و تبعیدی پسر تبعیدی، مشهور بود؛ زیرا پیامبر هر دو را از مدینه تبعید کرد.

پس از به خلافت رسیدن معاویه، مروان از جانب او به حکومت مدینه منصوب شد، اما، چون از دریافت بیعت برای یزید فرزند معاویه امتناع کرد از حکومت عزل شد و معاویه فرد دیگری را به جای او منصوب کرد. مروان در سال 54 هجری مجددا به حکومت مدینه منصوب و پس از آن مجددا عزل و ولید بن عتبه به جای وی بر حکومت مدینه منصوب شد.

امام حسن (ع) بعد از عزل مروان به شهادت رسید. مروان برای اینکه خوش خدمتی خود را به معاویه نشان دهد و دوباره به حکومت مدینه برسد از دفن امام در کنار قبر حضرت رسول (ص) جلوگیری کرد و آن را با آب و تاب به معاویه گزارش داد تا دوباره به حکومت مدینه منصوب شود. در جریان دفن امام حسن ـ. علیه السلام ـ. وقتی ابوسعید خدری (از اصحاب پیامبر) به مروان گفت: آیا از دفن حسن در کنار جدش ممانعت می کنی؛ در حالی که رسول خدا او را سید جوانان اهل بهشت نامید؛ مروان با تمسخر به او گفت: اگر امثال تو حدیث پیامبر (ص) را روایت نمی کردند، ضایع شده و از بین می رفت.

مروان پس از به خلافت رسیدن یزید سعی فراوانی در دریافت بیعت از امام حسین (ع) داشت؛ تا جایی که از ولید بن عتبه حاکم مدینه خواست برای دریافت بیعت فوری از سیدالشهدا (ع)، امام را تحت فشار قرار دهد و در صورت امتناع امام، او را به شهادت برساند.

مروان پس از شورش مردم مدینه علیه یزید، از مدینه اخراج شد. قبل از عزیمت از مدینه نزد عبدالله بن عمر رفت و از او خواست مواظب خانواده اش باشد؛ اما ابن عمر نپذیرفت و دشمن خاندان نبوت نزد امام سجاد (ع) رفت. امام چهارم درخواست وی را پذیرفت و از خانواده او مواظبت کرد.

پس از مرگ یزد معاویه بن یزید فرزند یزید جانشین پدر شد، اما او که علاقه مند به خاندان حضرت رسول بود از خلافت کناره گیری کرد. مروان از این فرصت استفاده کرد و با توطئه و همدستی عمروبن سعید بن عاص بر تخت خلافت نشست. مروان به مدت 9 ماه خلافت کرد و انتها به دست همسر خود فاخته مادر خالد بن یزید کشته شد. مورخان علت به قتل رسیدن مروان را عهدشکنی او می دانند، چون مروان عهد بست در صورت خلافت بعد از مرگش خلافت را به خالد بن یزید بسپارد، اما او فرزندش عبدالعزیز را ولیعهد خود کرد.

فاخته همسر مروان، خلافت فرزندش را از بین رفته می دید؛ بنابراین در شیری که مروان می خواست بنوشد، سم ریخت و به او نوشاند. مروان با خوردن شیر، زبانش از کار افتاد و به حالت احتضار درآمد. در جمع فرزندانش انگشت اشاره به سمت همسر خود گرفت که او مرا به قتل رساند؛ اما فاخته زیرک تر از آن بود که بگذارد رازش برملا شود. او گفت: پدرم فدای تو باد! چقدر مرا دوست می داری که وقت مردن هم به یاد من هستی و سفارش مرا به اولاد خود می کنی!

مطابق پیش بینی امام، چهار نفر از اولاد عبدالملک پسر مروان، به نام های ولید و سلیمان و یزید و هشام به خلافت رسیدند و بر مردم بسیار سخت دریافتد.

منبع: خبرگزاری دانشجو
انتشار: 29 اسفند 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: tar-3tar.ir شناسه مطلب: 712

به "حاکمی که به وزغ بن وزغ مشهور شد!" امتیاز دهید

1 کاربر به "حاکمی که به وزغ بن وزغ مشهور شد!" امتیاز داده است | امتیاز: 4 از 5
امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "حاکمی که به وزغ بن وزغ مشهور شد!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید